REKLAMY
taran rzymski

Taran służył oblegającym w starożytności i średniowieczu do wyważania bram miasta, lub do rozbijania murów.

Początkowo taranem był zwykle ciężki pień drzewa, niesiony przez kilku lub kilkunastu żołnierzy, którzy uderzali nim w bramę.
Później Asyryjczycy, a po nich Persowie i Grecy wymyślali bardziej złożone machiny służące do tych samych celów.

Rzymianie przejęli od nich i zaadoptowali już gotowe projekty.


Żołnierze poruszający taranem musieli być chronieni przed atakami oblężonych.

REKLAMY

Dlatego taran znalazł się we wnętrzu ruchomej szopy na kołach, która miała wzmocniony dach, pokryty grubymi deskami, a także warstwą surowego drewna.

Dla pewności (ochrona przed ogniem) całość pokrywano jeszcze algami włożonymi między dwie warstwy świeżych skór, albo płytami metalowymi np. tarczami.

taran wg. WitruwiuszaSam taran, w postaci ogromnej belki był wahadłowo zawieszony we wnętrzu konstrukcji na linach. Końcówka belki tarana była okuta żelazem, lub w całości żelazna, niekiedy nadawano jej kształt głowy barana.
Belkę okręcano wzdłuż i wszerz linami, by zapobiec jej pękaniu.

Tarany montowano często także w wieżach oblężniczych.

Dzisiaj taranów używa się sporadycznie, głównie do zastosowań specjalnych (np. przez policję). Używa się w tym charakterze także przebudowanych pojazdów  

 

Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań